
Paris Dilanglawin
Sa lipunang aking kinagisnan, normal na ang mga bagay na hindi talaga pangkaraniwan.
Bahain kapag malakas at tuloy-tuloy ang buhos ng ulan,
Maputulan ng tubig at kuryente tuwing hindi nakapagbabayad sa oras, at
Matulog nang may kumakalam na sikmura.
Kanino ako kakapit kung patuloy na niraragasa ng kahirapan ang aking buhay?
Ikaw, ang nagmistulang liwanag sa kadilimang bumabalot sa mundong aking ginagalawan
Sa mga pangako mo, nabibigyan ako ng pag-asang magkakaroon ng pagbabago
Kahit nakalubog ako, ayos lang,
Dahil ang mahalaga nakaangat ka na
Naniniwala kasi ako na ikaw ang mag-aahon sa amin.
Kahit pa sabihin nilang may kinuha ka sa kaban, susuportahan pa rin kita
Kasi may tiwala ako sa’yo
Lalo na sa pangalan mo.
Noong sinungitan kami ng lipunan, ikaw lang ang ngumiti sa amin
At noong nangangailangan kami, umabot sa amin ang tulong mo.
Limang kilong bigas, dalawang pakete ng noodles, at apat na lata ng sardinas
Salamat sa Diyos at nandiyan ka. Maitatawid ko na ang ilang araw naming pangkain.
Ayan, binabatikos at inaaway ka na naman nila
Hindi lang nila nakikita ang kabutihan mo
Sigurado akong may dahilan kung bakit mo nagawa iyon.
Nalalapit na naman ang halalan
Sa wakas at makikita na ulit kita
Sana huwag mo akong kalimutan
Ipambabayad ko kasi sa utang ‘yong sobre na ipapamigay mo.
Tuloy-tuloy na naman ang buhos ng ulan
Buti at nandiyan ang malaking trapal na isinabit niyo
Nababawasan ang talsik ng tubig sa loob ng bahay
Hindi bale, magagawa naman na ang proyekto niyo.
Tagtuyot na pero hindi pa nasisimulan
Baka kulang pa sa pondo
Hindi bale, makakapagtiis pa naman kami.
Taon na ang lumipas at anak mo na ang nakaupo
Kay sipag at buti talaga ng pamilya niyo
Sana wag ninyong kalimutan ang aming baryo.
May apo na ko pero hindi pa rin nasisimulan
Baka kinurakot ng mga tauhan niyo
Sana mapanagot niyo sila
Alam ko namang ginagawa niyo ang makakaya niyo.
Mahina na ang paningin ko at dinapuan na rin ng maraming sakit
Salamat nga pala sa libreng konsulta at libreng salamin
Makaaasa kayo sa aking boto.
Sinusundo na ako ng kamatayan
Pero bakit parang wala namang kaibahan?
Madilim at kawalan ang aking natatanaw
Susundan ko na lang ang ingay tulad ng lagi kong ginagawa.
Hindi naman ako pumikit
Mulat ang aking mga mata
Subalit madilim ang sistema
Kaya paano ko tuluyang makikita?
Marahil hindi “sino” ang kailangang sagutin
Dahil ang magbibigay-liwanag sa sistema
Ay hindi lamang iisa o ng iilan
Kundi ang kagustuhan ng bawat isa na may baguhin