Hero-sponder

Hindi nakasuot ng Barong Tagalog o may dalang espada ang mga tunay na bayani sa kasalukuyan. Sa halip, nakasuot sila ng mabibigat na bota, helmet, at  high-visibility vests. Ngunit madalas sila’y sumasabak sa rumaragasang agos ng baha at matinding panganib na sarili lang ang dala—walang kapa, walang superpowers at walang anting-anting na pumoprotekta. Pinipili nilang maging kalasag ng madla habang sinisiguro na ang masa ay ligtas na natutulog sa kanilang mga tahanan. Sa bawat sirena ng ambulansya at bawat rescue boat na pumapalaot, buhay ang patunay na ang pagkabayani ay hindi lamang nakasulat sa kasaysayan, kundi umaagos sa dugo ng ating mga modernong bayani.

Taun-taong nagdiriwang ang bansa ng Araw ng mga Bayani sa pamamagitan ng pag-aalay ng bulaklak sa mga lumang bantayog at paggunita sa mga pangalang nasa libro ng kasaysayan. Bagama’t mahalagang panatilihin ang alaala ng mga sinaunang bayani, nakakaligtaan ng marami na ang tunay na katapangan ngayon ay buhay na nasasaksihan sa mga lansangang lumulubog sa baha at sirang estruktura. Sumisibol ang ganitong uri ng sakripisyo sa gitna ng matitinding kalamidad na sumusubok sa ating katatagan bilang isang nasyon. Ang Araw ng mga Bayani ay hindi lamang dapat maging paglingon sa nakaraan, kundi isang pagkilala sa mga mamamayang nag-aalay ng buhay para sa kapwa sa kasalukuyan.

Bawat saklolo ay may dalang panganib na maaaring kumitil sa sarili nilang mga pangarap at kinabukasan. Tinitiis ng ating mga bumbero, medics, at rescue teams ang lamig, pagod, at gutom habang nagpapatuloy sa pag-abot ng tulong sa mga nasalanta ng sakuna. Nananatili silang matatag sa kabila ng kakulangan ng sapat na suporta, kagamitan, at makatarungang benepisyo mula sa nakatataas na sistema. Isang matinding halimbawa nito ang pagbuhos ng habagat at mga malalakas na bagyo na nagdudulot ng malawakang pagbaha sa iba’t ibang bahagi ng Luzon at Metro Manila. Kusang lumabas ang mga sundalo ng Armed Forces of the Philippines (AFP) upang mag-deploy ng mga disaster response unit sa mga apektadong komunidad kahit pa kapalit nito ay ang kaligtasan ng sarili nilang pamilya.

Sadyang hindi natatapos sa mga opisyal na ahensya ng pamahalaan ang kuwento ng pagliligtas kundi umaabot sa boluntaryong pagkilos ng mga ordinaryong sibilyan. Maraming kritiko ang nagtutulak sa paniniwalang trabaho lamang ito ng gobyerno at hindi dapat iasa sa mga boluntaryo ang kaligtasan ng publiko. May punto naman ang pananaw na ito dahil primaryang responsibilidad ng estado ang paglaan ng sapat na proteksyon, pasilidad, at pondo sa tuwing may krisis. Subalit habang abala ang mga nasa itaas sa burukratikong  pagpaplano, ang mismong taumbayan na ang gumagalaw para buhayin ang diwa ng bayanihan—ang pinakamatibay na pundasyon ng ating pagkabansa.

Nagliliyab din ang tradisyon ng pagtutulungan sa mga bulubunduking bahagi ng bansa kung saan ang mga lokal na opisyal, kabataan, at residente ay sumasabak sa mano-manong hukayan. Nasaksihan sa Baguio, Benguet, at iba pang probinsya ang walang humpay na pagtutulungan ng mga responder kahit pa may banta ng sunod-sunod na pagguho ng lupa at matinding lamig. Bagama’t may mga panukalang batas na isinusulong sa Kongreso upang bigyan ng karampatang insentibo, hazard pay, at insurance coverage ang mga emergency responder at volunteers, madalas ay kulang o nauudlot ang implementasyon nito dahil sa politika at kawalan ng pondo.

Sa pagsapit ng Araw ng mga Bayani, marapat lamang na idirekta natin ang ating pagpaparangal sa mga taong patuloy na pumoprotekta sa ating kaligtasan. Paulit-ulit na pinatutunayan ng mga emergency responders na ang paglilingkod ay hindi lamang isang propesyon kundi isang dakilang bokasyon ng pag-ibig sa bayan. Sila ang mga mukha ng pag-asa na naglalakad sa madilim at mapanganib na kalsada dala ang alab ng saklolo para sa mga nangangailangan. Nararapat lamang na kilalanin natin ang kanilang ambag hindi lamang tuwing may bagyo o trahedya, kundi rin sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanila ng sapat na suporta, disenteng sweldo, at proteksyon sa bawat araw na pinipili nilang maglingkod sa kapwa.