Mga sandaling kasama

Sa mga gabi ng pag-iisa, ang tahol ng aso ay nagiging musika,

Nagpapalabas ng mga alaala na matagal nang nakatago.

Ang mga sandaling kasama ang aso, ang mga laro at mga tawanan,

Ang mga gabi ng pagtulog na may kasamang init ng katawan.

Ngunit ngayon, ang aso ay wala na, ang tahol ay hindi na maririnig,

Ang mga alaala ay nagiging malabo, ang mga sandali ay nagiging ulap.

Ngunit sa mga gabi ng pag-iisa, ang tahol ng aso ay bumabalik,

Nagpapalabas ng mga ala-ala na matagal nang nakatago.

Ang mga alaala ay nagiging buhay, ang mga sandali ay nagiging totoo,

Ang mga laro at mga tawanan ay bumabalik, ang mga gabi ng pagtulog ay nagiging mainit.

Ang aso ay wala na, ngunit ang mga alaala ay nananatili,

Ang tahol ng aso ay nagiging musika, nagbibigay ng aliw sa mga gabi ng pag-iisa.

Ngunit ang mga alaala ay hindi lang tungkol sa aso,

Tungkol din ito sa mga taong kasama natin sa buhay.

Ang mga sandaling kasama ang mga mahal sa buhay, ang mga laro at mga tawanan,

Ang mga gabi ng pagtulog na may kasamang init ng katawan.

Ang mga ala-ala ay nagiging bahagi ng ating buhay,

Nagbibigay ng aliw, nagbibigay ng lakas.

Ang mga sandaling kasama ang mga mahal sa buhay ay nagiging totoo,

Ang mga laro at mga tawanan ay bumabalik, ang mga gabi ng pagtulog ay nagiging mainit.

Kaya’t sa mga gabi ng pag-iisa, ang tahol ng aso ay nagiging musika,

Nagpapalabas ng mga alaala na matagal nang nakatago.

Ang mga alaala ay nagiging buhay, ang mga sandali ay nagiging totoo,

Ang mga laro at mga tawanan ay bumabalik, ang mga gabi ng pagtulog ay nagiging mainit.